Moulin de la Bruère

De Bruère molen in La Flèche dateert uit 1096, toen Hubert des Pouliers, heer van Sainte-Colombe, de monniken van de plaatselijke priorij toestemming gaf om een molen en sluis te bouwen op de Loir. De huidige funderingen dateren uit de 14e eeuw.
In 1614 kocht Guillaume Fouquet de la Varenne, heer van La Flèche, de molen. Aan het begin van de 19e eeuw stonden er drie molens naast elkaar op de site, maar alleen de molen op de oever bleef staan nadat de andere aan het begin van de 20e eeuw werden verlaten. De molen werd voor verschillende doeleinden gebruikt: voor meel, het dorsen van hennep en klaver, het vollen van laken, het zagen van hout en het persen van olie. In 1832 werd een deel van de molen een papierfabriek.
Aan het begin van de 20e eeuw produceerde de fabriek elektriciteit en vanaf 1936 ijs voor koeling. Na de sluiting in 1992 kocht de gemeente de molen in 1994 en vertrouwde het beheer ervan in 1995 toe aan de vereniging "Vrienden van de Molen van Bruère", met het oog op het behoud van het erfgoed. De vereniging heeft veel werk verzet.
Sinds 1999 is het de laatste molen in Frankrijk die ijsbroden produceert.
In 2020 werd een microwaterkrachtcentrale in gebruik genomen met de installatie van een metalen wiel, waardoor de molen gemiddeld 77 megawattuur per jaar kan produceren (gelijk aan het energieverbruik van 15 Franse huishoudens). Deze productie wordt momenteel volledig verbruikt door de gemeentelijke gebouwen, wat helpt om de energiekosten te verlagen.

Laat minder zien